Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 1248

Enver abim buyurdular ki;
 
Eshab-ı kiram efendilerimizin biri vefat ettiğinde taziyeye gelirler, Mâte Resulullah derlerdi. Başka hiçbir kelime konuşmazlardı, susarlardı. Malum, kız kardeşim vefat etti. Arkadaşlarımız, hatm-i Kur'anlar, Yasin-i şerifler okuyup gönderdiler. Cenab-ı Hak hepsinden razı olsun. Yeğenim Ömer, annesini rüyasında görmüş. Anneciğim, seni özledik, gelmeyecek misiniz, demiş. Annesi de; oğlum burada rahatım çok iyi. Her zaman büyüklerle beraberim. Bana çok iyi muamele ettiler, artık tekrar dönmek istemem, demiş.
 
Birgün Mübarekler Işık Kitabevine geldiler. Kitaplar paketleniyordu. Buyurdular ki; Benim ve sizin kurtulmamıza, kitapların dağılmasına sebep; Efendi hazretlerinin, sen laf dinlersin, sözü olmuştur. Birgün Efendi hazretlerinin yanına gittim, çok üzgündüler. Buyurdu ki mübarek; Beni dinleyen rahat eder; ama dinleyen yok. Sonra bana dönerek, ama sen laf dinlersin buyurdular. Demek ki iyi imtihan vermişiz. İşte o, sen laf dinlersin sözünün bereketiyle kurtulduk kardeşim.
 
ali zeki osmanağaoğlu
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:145
Dün:1,624
Bu Ay:32,496
Toplam:13,542,067
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842