Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

İmam-ı Rabbani Hazretlerinden İnciler - 104

Peygamberimizin "sallallahü aleyhi ve sellem" Eshâb-ı kirâmı "radıyallahü teâlâ aleyhim ecma'în" arasında olan ayrılıklar, nefsin isteklerinden, kötü düşüncelerden değildi. Çünkü onların mübârek nefsleri tezkiye bulmuş, tertemiz olmuştu. Emmârelikten kurtulmuş, itmînâna [doğruyu anlamaya, inanmaya] kavuşmuştu. Onların bütün istekleri, islâmiyete uymaktı. Ayrılıkları, ictihâd ayrılığı idi. Doğruyu meydana çıkarmak içindi. Yanılanlarına da, Allahü teâlâ bir derece sevap verecektir. Doğru olanlara, en az iki derece vardır. O büyüklerin hiçbirini, dilimizle incitmemeliyiz. Herbiri için hep iyi söylemeliyiz. Ehl-i sünnetin en büyük âlimlerinden imam-ı Şâfi'î "rahmetullahi aleyh" buyurdu ki, (Allahü teâlâ, ellerimizi, o kanlara bulaştırmadı. Biz de dillerimizi bulaştırmayalım). Yine buyurdu ki, (Resûlullahdan "sallallahü aleyhi ve sellem" sonra, Eshâb-ı kirâm "aleyhimürrıdvân" çok düşündü. Yer yüzünde Ebû Bekr-i Sıddîktan daha üstün kimseyi bulamayıp, onu halîfe yaptılar. Onun emrine girdiler). İmâm-ı Şâfi'înin bu sözü de, Hazret-i Alînin "radıyallahü anh" hiç ikiyüzlü olmadığını ve Ebû Bekr-i Sıddîkı seve seve halîfe yaptığını göstermektedir.

Mektûbat Tercemesi - 80

İSTATİSTİKLER

Bugün:1,054
Dün:1,275
Bu Ay:25,144
Toplam:13,579,945
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842