Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Şiirlerle Menkibeler

Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Resulûllaha Selâvat
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Resulûllaha Uymak
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Resulûllahı Sevmek
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Resulûllahın Şefaati - 1
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Resulûllahın Şefaati - 2
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Resulûllahın Şefaati - 3
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Resulûllahın Şefkati
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Saadete Kavuşmak İçin
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Sade Hayat Yaşardı
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Sadetlerin Başı
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Şecaât Sahibiydi
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Selâvat Okumak - 1
Şöyle nakledilir ki: Vaktiyle bir müslüman,
Geldi Hasan Basri’nin huzuruna bir zaman.
 
Dedi: (Bir kızım vardı, vefat etti bu ayda.
Dua edin, göreyim kendisini rüyada.)
 
İmam (Peki) diyerek, dua etti hemence.
O müslüman, kızını rüyada gördü gece.
 
Ve lakin üzüntüsü daha ziyadeleşti.
Zira kızının yeri, Cehennem ve ateşti.
 
Azap içerisinde görünce onu böyle,
Sabahleyin, İmam'a gitti bu üzüntüyle.
 
Dedi ki: (Ey efendim, kızımı gördüm, fakat,
Ateş içinde idi, üzüntüm arttı kat kat.)
 
Ona, Hasan-ı Basri buyurdu ki o zaman:
(Hiç üzülme, inşallah kurtulacak azaptan.)
 
Ertesi gün, o kimse kızını gördü yine.
Azab edilmiyordu bu sefer kendisine.
 
Cennet nimetlerinde görünce hatta onu,
Sordu, kurtuluşuna ne sebep olduğunu.
 
Kız dedi: (Babacığım, bu kabristandakiler,
Çoğu da benim gibi, azap içindeydiler.
 
Dün, uğradı buraya lakin bir evliya zat.
Durup, Resulullah'a okudu bir salevat.
 
Ve bunun sevabını, bütün bu kabristanda,
Bulunan mevtalara bağışladı o anda.
 
İşte, o salevatın hürmetine, Rabbimiz,
Affetti hepimizi, şimdi hep Cennetteyiz.)
 
Yine Resul-i ekrem buyurdu ki: (Bir kimse,
Her ne zaman bana bir salevat getirirse,
 
Hak teâlâ, bir melek halk edip ondan hemen,
Sonra şöyle buyurur o meleğe hitaben:
 
Bu kulum, şimdi bana okudu bir salevat.
Sen dahi bu kuluma dua eyle her saat.)
 
Rabbimizin bu emri üzerine, o melek,
Dua eder o kula, kıyamet gününe dek.)
 
Yine Peygamberimiz, buyurdu ki Eshaba:
(Bir kısım müslümanlar çekilirler hesaba.
 
Sonunda, sevapları Mizan’da ağır gelir. 
Sonra bu kimselere, (Cennete girin!) denir.
 
Onlar, Cennete doğru yola düşerlerse de,
Şaşırırlar Cennetin yolunu az ilerde.)
 
Eshap sual etti ki: (Ya Resulallah, bunlar, 
Kimlerdir ki, Cennetin yolunu şaşırırlar?)
 
Buyurdu ki: (İsmimi duyardı da bu zevat,
Lakin okumazlardı bana bir tek salevat.)
 
Hazret-i Ebu Bekir buyurmuştur ki yine:
(Salevat okununca Allah'ın Habibine,
 
Öyle temizlenir ki bundan küçük günahlar,
Su bile, hiç ateşe tesir etmez bu kadar.)
 
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Selâvat Okumak - 2
Vaktiyle bir şehirde, salih bir kimse vardı.
Lakin Resulullah'a salevat okumazdı.
 
Bir gece, rüyasında Resulü gördü, fakat,
O Server, kendisine etmiyordu iltifat.
 
Dedi: (Ya Resulallah, ey Resul-i mücteba!
Böyle davranmanıza sebep nedir acaba?)
 
Peygamber Efendimiz buyurdu ki o zaman:
(Hiç tanımıyorum ki, seni ben ey müslüman!)
 
O kimse ağlayarak dedi: (Ya Resulallah!
Ben, senin ümmetinden bir müslümanım Vallah.
 
Nasıl olur siz beni hiç tanımıyorsunuz.
Halbuki bir hadiste şöyle buyurursunuz:
 
Bir babanın, oğlunu tanıyıp bilmesinden,
Daha fazla tanırım ümmetin hepsini ben.
 
Ben dahi ümmetinden bir kimseyim Vallahi.
Tanımanız lazımdı öyleyse beni dahi.)
 
Peygamber Efendimiz buyurdu: (Doğru dersin.
Ve lakin sen hiç bana, salevat getirmezsin.
 
Ben ise ümmetimi, bana okudukları,
Salevat miktarınca tanıyorum onları.)
 
O esnada uykudan uyandı o müslüman.
Ve yaptığı hatayı idrak etti o zaman.
 
O günden itibaren, her gün, belli bir miktar,
Salevat okudu hep, ta ölünceye kadar.
 
Bir kaç gün olmuştu ki göreli bu rüyayı,
Bir gece, gördü yine, Resul-i kibriya’yı.
 
Bu sefer muhabbetle bakıyordu yüzüne.
(Seni şimdi tanıdım) buyurdu kendisine.
 
Bir gün de, gayet fakir bir kimsenin, bir ara,
İhtiyacı olmuştu beşyüz dirhem paraya.
 
Bir gece, Resulullah, rüyada o kimseye,
Buyurdu ki: (Git Ebül Hasan-ı Kisai'ye.
 
O, Nişabur halkından, gayet zengin biridir.
Her yıl, onbin fakiri, parasıyla giydirir.
 
Benden çok selam söyle, sen o Ebül Hasan’a.
Beşyüz dirhem parayı, söyle de versin sana.
 
Rüyana inanmazsa, ona de ki, her gece,
Yüz salevat okurken, dün unuttun sadece.)
 
Fakir, Ebül Hasan'a giderek ertesi gün,
Söyledi kendisine, selamını Resulün.
 
Lakin o inanmayıp, ilgi göstermeyince,
Ona, bu salevatı hatırlattı hemence.
 
O zaman Ebül Hasan, fırlayarak yerinden,
Secde-i şükre vardı, sürur ve sevincinden.
 
Dedi: (Al beşyüz dirhem, sarf eyle bir işine.
Al şu bin dirhemi de, Resulün şerefine.
 
Çünkü ben inandım ki, doğru imiş o rüyan.
Zira benim sırrımı eyledin bana beyan.)
 
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Selâvat Okumak - 3
Peygamber Efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem - Seni İnkâr Etmiyoruz
Peygamber Efendimiz, doğru ve emin idi.
Zaten meşhur lakabı, (Muhammed-ül emin)di.
 
Resulün baş düşmanı o Ebu Cehil bile,
İtiraf etti bunu bizzat kendi diliyle.
 
Zira Resulullah'a, o bir gün şöyle dedi:
(Ya Muhammed, biz seni yalanlamıyoruz ki.
 
Doğru sözlü birisin aramızda çünkü sen.
Yalan söylediğini işitmedik katiyen.
 
Fakat o getirdiğin bir kitap var ya senin,
Ona inanmıyoruz, sana değil, bilesin.)
 
Yine Bedir cenginde, henüz savaştan önce,
Bir müşrik, Ebu Cehl’i gece yalnız görünce,
 
Yanına yaklaşarak, dedi: (Ya Eba Cehil!
Şurada ikimizden başkası mevcut değil.
 
Sana, gizli olarak bir şey sormak isterim.
Ama doğru cevap ver, çok istirham ederim.)
 
Ebu Cehil kâfiri, dedi: (Haydi, sual et.
Ben, hakikat ne ise, söylerim sana elbet.)
 
O sordu ki: (Muhammed, doğru ve emin midir?
Yoksa aldatıcı ve yalancı biri midir?)
 
Ebu Cehil, o zaman dedi ki cevabında:
(O, doğru söyleyici bir kişidir aslında.)
 
O, bu sefer sordu ki. (Peki biz, öyle ise,
Niçin savaşıyoruz böyle bir kimse ile?)
 
Dedi: (Biz, kendisine bir şey söylemiyoruz.
Getirdiği o dini yalnız istemiyoruz.)
 
Yine henüz imana gelmeden Ebu Süfyan,
Yolu, Rum diyarına uğramıştı bir zaman.
 
Herakliyus öğrenip, çağırttı huzuruna.
Resulullah hakkında bir sual sordu ona.
 
Dedi ki: (Sizin bu gün, inkâr eylediğiniz,
Kimseyi, önceden de inkâr eder miydiniz?)
 
Dedi ki: (Hayır asla, Onu doğru bilirdik.
Onu, her ihtilafta, hakem tayin ederdik.
 
Çünkü hiç rastlamadık yalan söylediğine.
Bu yüzden inanırdık Onun her dediğine.)
 
Yine sahabilerden, Nadir bin Haris, gidip, 
İnkârcı müşriklerin karşısına dikilip,
 
Şöyle hitab etti ki: (Yazıklar olsun size!
İman etmiyorsunuz siz Peygamberinize.
 
Halbuki düne kadar, Ona emin derdiniz.
Her hususta, her zaman, Ona güvenirdiniz.
 
Herhangi ihtilafla karşılaşınca yine,
Hemen başvururdunuz Onun hakemliğine.
 
Şimdi O aynı şahıs, Hak’tan emir alarak,
Gelmiştir aranıza bir Peygamber olarak.
 
Hatta gönderilmiştir, O bilcümle cihana.
Niçin inanmazsınız şimdi aynı insana?)
 
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:1,650
Dün:1,241
Bu Ay:24,625
Toplam:13,534,196
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842