Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2201

Enver abiler buyurdular ki;
 
Hasan-ı Basri "rahmetullahi aleyh" hazretlerinin Yahudi bir komşusu vardı. Çok da iyi ahlâklı birisiydi. Kapı komşusu.. Arada bir Hasan-ı Basri hazretleri gider; dermiş ki; "Komşum gel, komşuluk hakkı var. Bir Kelime-i Şehadet getir de sonsuz yanmaktan Allah seni kurtarsın, korusun." Komşusu da dermiş ki; "Tamam. Git cenab-ı Hakka yalvar, açarsa kalbimi ben niye iman etmeyeyim ama benim içimden gelmiyor, kalbim açık değil." Ve gel zaman git zaman bu adamcağız hasta oluyor. Hasan-ı Basri hazretlerinin hanımı diyor ki; bu, ölmek üzere bir daha gitsen. Tamam diyor, komşuluk hakkı var. Bir daha gidiyor; "Komşu, artık hayatın sonuna geldik, işte sen de gidiyorsun ben de gidiyorum, bir Kelime-i Şehadet getir." "Ya Hasan, git Rabbine dua et, açsın kalbimi, ben de Kelime-i Şehadet getireyim, açılmıyor." demiş. Geliyor eve, kapanıyor secdeye, orası gözyaşı ile ıslanıyor; Ya Rabbi, buna hidayet nasip et, aç bunun kalbini diyor. Bu burada ağlarken, karşı taraftaki komşu yüksek sesle; Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühu ve Resulühu diyerek ölüyor. Hesapsız, hiç günahsız, yani günah işlemeye vakit kalmadan, bir vakit namaz üzerine borç düşmeden Cennete gitti hemen. Çünkü hadis-i şerif var; " Son kelamı Kelime-i Şehadet olan Cennete gidecek." Hasan-ı Basri hazretleri burada ağlıyor, o orada Kelime-i Şehadet getirip Cennete gidiyor. Allahü Ekber...
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:183
Dün:284
Bu Ay:6,811
Toplam:14,205,394
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842