Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2369

Enver abiler buyurdular ki;
 
Allahü teala bir kuluna bir nimet verdi mi o nimetin de izhar edilmesini sever. Bir gün ne oldu biliyor musunuz. Beylerbeyinde otururken... Camiye namaz kılmaya gittim. Baktım Mübarekler geldiler. Öyle camiye gelmek âdetleri değil idi. Tabii onlar öyle cemaat arasına, kalabalığa karışmazlar, kenara çekilirler. Ben de ihtiyar adamların, cemaatin arasından doğru Mübareklerin yanına gittim. Kabristana doğru yürüdük biraz. Orada Mübarekler buyurdular ki, "Kardeşim, Efendi hazretlerinden duyduklarımı hiç unutmuyorum. Ama kitaplardan okuduğumu hep unutuyorum. Mesela, size Efendi hazretlerinden duyduğum bir hadis-i şerifi söyleyeceğim, kitaplardan okursam unutuyorum ama o mübarek zatın mübarek sohbetlerinde, konuşmasında rabbani tesir olduğu için unutmuyorum efendim", buyurdular. "Ben Efendi hazretlerinden duydum, Efendi hazretleri bana şu hadis-i şerifi öğretti. Cenab-ı Peygamber "aleyhissalatü vesselam"; "Muhakkak ki Allah bir kuluna bir nimet verirse onun kullanılmasını, onun üzerinde olmasını, ondan istifade etmesini sever." İşte insanın kavuştuğu en büyük nimet iman nimetidir", buyurdular. İman nimetinin izhar edilmesi lazım. Ya Rabbi, senin ihsan ettiğin imana kavuştum. Bu da tatlı dil güler yüzle olur. -Asla, asla, asla-, asık surat münafıklık alametidir, güler yüz iman alametidir. Bir hadis-i şerif var, Peygamber efendimiz "aleyhissalatü vesselam" buyuruyor ki; "Müminin neşesi yüzündedir".
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:234
Dün:284
Bu Ay:6,263
Toplam:14,204,846
Online Ziyaretçiler:4
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842