Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2558

Enver abiler buyurdular ki;
 
Birgün Mûsa aleyhisselam dağa çıkmış. Bakmış ki dağın tepesinde şeytan oturuyor. İblis. Senin burada ne işin var, buyurmuş. Şeytan, dinleniyorum demiş. Şeytan, gel sohbet edelim, demiş. Musa aleyhisselam, olur, oturup konuşalım, buyurmuş. Musa aleyhisselam İblise sormuş. Dünyada en çok kimi, kimleri seviyorsun? Şeytan; Dünyada iki dostum var, iki cins insan var, bu bana yeter. Onlar benim aziz dostlarım, onlara elimden gelen yardımı yaparım. Bunlardan biri hasisler, yani cimriler, diğeri cahiller. Hasisler, mal vermez, Allahü tealaya yaptığı dualar kabul olmaz. Cahiller, dini bozar. O da yeter, bana iş kalmaz, demiş. Musa aleyhisselam, peki, düşman oldukların, hiç sevmediklerin kim, buyurmuş. Şeytan; biri cömertler, biri de âlimler. Çünkü cömertlerin ve âlimlerin yaptığı duayı Allah kabul ediyor, benim de canım sıkılıyor, demiş.

Efendim, ilim çok kıymetlidir, kitapta yazdığı gibi, ama mal ile desteklenirse. Eğer desteklenmezse bu ilim rafta kalsa, hiç faydası yok. Mübarekler "Allah rahmet eylesin" buyurdular ki; Bir âlim kitap yazsa, bu kitap bastırılmadıkça, millet bundan istifade etmedikçe, bu mürekkep, şehidlerin kanıyla tartılmaz, buyurdular. Ne zaman tartılır? Milletin istifade ettiği zaman.
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:27
Dün:430
Bu Ay:2,466
Toplam:14,272,429
Online Ziyaretçiler:3
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842