Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2698

  • Whatsapp'de paylaş

Enver abiler buyurdular ki;
 
Ebul Hasan Harkani hazretleri, son günlerinde devamlı olarak Mübarek Hazretlerinin ismini sayıklıyormuş. İki lafının birisi "Ey Mübarek, sen ne mübareksin" imiş. Bu durum günlerce böyle devam etmiş. Bir gün kapı çalınmış, evladı kapıyı açmış. Bir de bakmış karşısında Mübarek hazretleri. Koşarak, sevinçle babasının yanına gelmiş "Babacığım, günlerdir ismini sayıkladığınız dostunuz kapıda, içeri girmek istiyor" demiş. Harkani Hazretleri "Selam söyle O'na, kendisi ile görüşemem. Ayrılık olmayan yerde görüşeceğiz inşallah, deyiniz!" buyurmuş. Oğlu şaşkın bir vaziyette, kapıya gelmiş ama bir şey de söyleyememiş. Mübarek hazretleri durumu anlamış. "Ne buyurdu?" diye sormuş. Oğlu da, mahcup bir şekilde babasının sözünü aktarmış. Misafir de selam söyleyerek ayrılmış. Oğlan biraz da kızgın bir şekilde babasının yanına dönmüş ve "Ey babacığım, siz ne yaptınız? Her gün ismini sayıkladığınız sevgili dostunuz kapıya geliyor ve siz böyle dediniz. Bunun hikmeti nedir?" demiş. Babası "Ey oğul, sen anlayamazsın bizim muhabbetimizi. Sonuçta misafirimiz bir zaman sonra buradan ayrılmayacak mı ve ben de yine O'nun hasreti ile yanmayacak mıyım? Ben O'nun hasretine bir daha dayanamazdım ve ölürdüm. Sadece sizleri düşündüğüm için böyle yaptım" demişler.
 
 
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:75
Dün:326
Bu Ay:4,671
Toplam:14,337,558
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842